Lieve Tijn,

Wat doen papa en mama jou toch aan! Je bent pas 3 jaar oud en we nemen je mee op een hele lange reis. Nu een paar weken onderweg te zijn zien we dat je je heel goed red. We zijn enorm trots op jou! Je maakt zo snel contact met zowel kinderen als volwassenen, je zoekt het ook op. Je zegt bij iedere accomodatie waar woont wij, je krijgt daarmee zelfs een australier, canadees en een engelsman mee aan het lachen in het gerkamp. De sleutels die wij krijgen moet jij in je beheer houden, wat je ook krijgt en dat maakt je erg trots op jezelf. De liften die we in gaan moet jij ook altijd bedienen en als je er dan niet bij kunt roep je, dragen. Iedere kraan en shovel die je tegenkomt moeten wij ook zien en roept dan kom kijken, kom kijken en wuift dan met je handje. S´morgens als je eerder wakker bent dan ons dan lig je heel rustig te wachten tot wij onze ogen open en doen, maar dan ben je ook aanwezig met je praatjes. In de hotels kun je ook de telefoon of de afstandbediening pakken en bellen naar Henri om te zeggen dat hij met de vrachtwagen moet komen om iets op te halen en dan zeg je tegen ons dat hij en Sander zo komen. We zien ook dat je als je iets niet bevalt je je wel laat horen tegen anderen, tegen papa en mama kon je dit al. We merken wel dat als je te weinig slaap hebt gehad je daar veel last van hebt, dus proberen we ervoor te zorgen dat je zoveel mogelijk slaap krijgt op de tijden dat jij die nodig hebt en toch zeg je dan iedere keer ik hoef niet te slapen, ik wil dat echt niet. Wij zeggen dan ook dat je niet hoeft te slapen, maar wel even moet rusten hier neem je genoegen mee en gaat dan liggen en valt snel in slaap. Je bent een lief kind en wij zijn blij dat we jou papa en mama mogen zijn.

Heel veel kusjes Papa en Mama