Van Solo zijn we met de trein naar Semarang gegaan, volgens onze gegevens zou de trein vertrekken om 10 uur in de morgen, dus wij bijtijds op het station. Bleek de trein pas om 1 uur in de middag te gaan in eerste instantie baal je ervan en nog geen minuut later hebben wij er ons bij neer gelegd en zijn naar buiten gegaan om 3 uur te wachten. Tijn had natuurlijk al zijn vrienden gevonden in becak rijders en taxichauffeurs. Ik moet zeggen dat je leuke contacten krijgt met de mensen dus het wachten was voor ons ook niet meer erg. De treinreis duurde 3 uur in een trein zonder airco, best warm. Maar zeker de moeite waard door de prachtige natuur die je ziet.

De volgende dag met de taxi naar Ambarawa gegaan om daar het spoorwegmuseum te bezoeken. Wij vonden het niet zo heel veel aan, dit omdat we in Dalat Vietnam ook al zoiets hadden gezien, ach en locomotief blijft een locomotief. Nog wel even met het treintje mee geweest. Toen wilde we naar huis, blijken er toch geen taxi´s te rijden in Ambarawa. Nou daar stonden we dan, wat nu. Gevraagd aan mensen of ze geen taxi konden bellen, dit deden ze niet er reden gewoon geen taxi´s. En toen kwam er een jongen die wel een auto voor ons kon regelen, maar daar moesten we wel de hoofdprijs voor betalen. Dan kun je elkaar aankijken, maar hebben we een andere keus, nee dus. Moesten we ook nog een uur wachten. Ach ja, wat moet je anders. Hier in Semarang krijgen we een smsje van Lars en Nienke (een stel die we in Medan hebben leren kennen en ook al een keer mee hadden afgesproken in Tuktuk) waar we waren. Wij waren van plan om naar Lawang te gaan en hun zaten in Malang, heel dicht bij elkaar. Dus hebben we nog een keer afgesproken om met z´n allen naar de Bromo te gaan.

De volgende dag doorgevlogen naar Surabaya om van daaruit met de bus naar Malang te gaan, Lars en Nienke hadden een kamer voor ons geregeld en de tour naar de Bromo besproken, heerlijk. De trip naar de Bromo was om 1 uur s´nachts, dus zijn we op tijd naar bed te gegaan. We moesten 2 uur rijden en daarna verder met de Jeep. We zouden de zonsopgang zien. Het was daar boven enorm koud je kon zelfs jassen huren. Tijn wilde met geen mogelijkheid een dikke jas, maar wilde ook niet in de donker naar de vulkaan kijken, hij vond het maar niks. Hij wilde het liefst in de jeep zitten. Maar omdat de Bromo momenteel aktief is was het erg bijzonder om dit mee te maken, we hebben dan ook genoten. En wat was ik blij dat Lars zijn hele proffesionele uitrusting qua fotoapparatuur had meegenomen en hij deze foto´s met ons wilde delen, wij konden met onze camera geen goede foto´s maken. Op de terugweg zijn we dan ook met z´n allen moe maar voldaan in slaap gevallen. Om half 10 waren we terug in het guesthouse en omdat we beide de kamer om 12 uur de kamers uit moesten zijn we maar gaan douchen en hebben nog even gekletst. Wij hebben daarna de taxi naar Lawang genomen en hun gingen later verder naar Yogya. Het was een geweldig weer zien met die twee, dit maakt reizen ook zo leuk!

In Lawang hadden we weer een geweldig weer zien met mijn familie. Toen we aankwamen was het huis vol met familie, kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen van mijn tante. En de kamer waar we anderhalf jaar geleden in sliepen kregen we nu ook weer, het was voor ons alledrie vertrouwd. Tijn had het geweldig naar z´n zin, het spelen met de kinderen. En natuurlijk zijn ooms die iedere keer als ze weg gingen op de motor of scooter hij mee mocht, en dat was nogal vaak. Tijn hebben we dan ook grotendeels van de dagen niet gezien, ook wel heerlijk voor ons. We hadden er vertrouwen in. Wij hebben hier dan ook niet meer gedaan dan geralexed en heerlijk gegeten. We moesten weer terug naar Surabaya en dan word je vertelt dat je het beste met de bus kan gaan maar hoe doe je dat, er is wel een halte, maar je moet wel de goede bus aanhouden. Dus mijn neven Buddy en Didid hebben ons gelukkig naar de halte gebracht en voor ons de goede bus laten stoppen.

In Surabaya zijn we nog even naar het huis geweest waar mijn vaders zijn familie heeft gewoond en naar een suikerfabriek net iets buiten Surabaya, we hadden nog een adres van mijn tante mee gekregen, maar dit was in Madiun hier hadden we geen tijd meer voor. We vlogen de volgende dag door naar Lombok.

Omdat Azie er voor ons bijna op zit wilde we het de laatste 10 dagen heerlijk rustig aan doen. En dit doen we dan ook, we hebben een scooter gehuurd voor Lombok en fiets gehuurd op Gili Air. Ik kan alleen maar zeggen dat dit bijzonder mooie eilanden zijn, wij vinden het mooier dan Bali. We zwemmen, luieren, we genieten. Een aanrader!!!!!!!!!

En kijken en praten over ons laatste half jaar, we zijn even Azie moe geweest, maar nu we erop terug kijken zullen we het zeker missen. Ook de stap die we gezet hebben om dit te doen, kunnen we nu met zekerheid bevestigen dat dit de beste stap is die wij hebben gedaan.

En nu op naar Australie en Nieuw Zeeland, op 1 maart vliegen we vanuit Bali naar Darwin, daarna vliegen we naar Alice Springs, waar we bij een vrouw verblijven die we in Malacca, Maleisie hebben ontmoet. Dan vliegen we naar Adelaide waar we met de Camper naar Sydney rijden. Van Sydney vliegen we naar Auckland waar we de camper weer inleveren in Christchurch, we zijn er vandaag achter gekomen dat daar een hevige aardbeving is geweest, tegen de tijd dat wij er zijn hopen we dat de rust is weder gekeerd. We vliegen dan van Christchurch naar Brisbane waar we een paar dagen zullen verblijven en vliegen dan door naar Perth. Waar de camper weer klaar staat om naar Darwin te rijden. Dus tot 9 juni zijn wij in ieder geval onder de pannen. Omdat we dit alles wel van te voren moesten vastleggen, vliegt de tijd voor ons voorbij en sowieso de tweede helft gaat altijd sneller. We zijn nog absoluut niet klaar met deze reis, maar de gedachten wat we toch moeten doen als we in Nederland zijn steken steeds vaker de kop op. Het is gelukkig niet zo dat het overheerst, dus we gaan nog heerlijk genieten van de trip.