Het is mooi geweest!

De laatste dagen doorgebracht in Dubai. De dag na aakomst was Tijn jarig, we hadden de kamer versierd met slingers en balonnen en kregen een taart van het hotel, gelukkig kan Tijn nog niet lezen want er stond happy birthday Ting op, dit mocht de pret niet drukken en hebben het ons heerlijk laten smaken. Daarna de cadeautjes uitgepakt en toen naar een shoppingmall gegaan.

Je kunt hier maar beter zo min mogelijk buiten zijn het is hier 42 graden, maar in de malls is er van alles te doen voor kinderen een speeltuin, dierentuin en een heel park met allerlei attracties. We zijn hier dan ook gebleven tot einde van de dag. De volgende dag nog even naar een andere mall geweest maar deze zijn allemaal hetzelfde hebben alleen een andere naam.

Voor de rest hebben we niet zo veel gedaan, zelfs voor het zwembad was het nog te warm. Zwemmen deden we dan ook aan het einde van dag.

Het zit er dan ook op, we hebben een prachtige reis gemaakt waar we ons hele leven op terug kunnen kijken. Een ervaring die ons rijker heeft gemaakt, en dan bedoel ik niet financieel dat heeft ons armer gemaakt, maar het was iedere cent dubbel en dwars waard.

We hebben intens genoten van elkaar en om je kind te zien ontwikkelen van 3 naar 4 en dat 24 uur, dat is zo prachtig. We zijn niet alleen een gezin dat reist, maar we zijn ook een heus team geworden in reizen. We zijn nog lang niet klaar met reizen, we hebben net een gedeelte van de wereld gezien en ons verlanglijstje is alleen maar groter geworden. Maar eerst moet er gewerkt worden!

Wij willen de trouwe lezers, de stille lezers, iedereen die gereageerd heeft op onze site en de mensen die ons fotoruimte hebben geschonken dan ook heel erg bedanken. De reacties hadden we ook nodig, het heeft ons heel veel goed gedaan.

En fijn om te weten dat er mensen ons op staan te wachten en dat op een doordeweekse dag en heel vroeg. We vliegen met Garuda en ons vluchtnummer is GA 0088 en zullen om 8.45 landen, ook dit vinden we spannend. Er komen bij ons ook een heleboel vragen op die wij zelf niet eens kunnen beantwoorden, maar dit maakt het ook een uitdaging.

Nogmaals heel erg bedankt en tot snel.

Sri Lanka

Na een korte nacht en een goede vlucht aangekomen in Colombo Sri Lanka. Onze Chauffeur Suranga stond op ons te wachten en we werden naar ons hotel gebracht een resort waar wij bijna de enige gasten waren, in de middag zou hij terug komen met een programma voor ons. Wij nog even geslapen en daarna met de tuktuk naar het centrum geweest.

S´middags kwam onze chauffeur met zijn route..........wel een beetje veel tempels en veel dingen die we al hadden gedaan mmm, nogmaals aangegeven dat we al veel dingen hadden gezien en niet echt alles meer wilde zien nee, hij garandeerde een mooie toer en anders konden we nog altijd aangeven wat we wel wilden en/of wilden veranderen, hadden ook gevraagd of het evt. korter zou kunnen, alles was mogelijk! Dit klonk ons veel belovend dus ook maar de hotels incl. ontbijt en diner laten verzorgen wat een luxe.

Nou daar begonnen we dan om 8 uur s´morgens zouden we vertrekken een rit van 4 uur naar Anuradapura ten noorden van Colombo om 10 uur nog even gestopt voor een kop thee en om 12 uur gingen we eerst lunchen in een echt toeristen restaurant waar wij nu als enige waren. Ronald en ik keken mekaar aan en dit was toch niet helemaal de bedoeling van onze lunch. Zodra we dan ook klaar waren en onze chauffeur weer zagen hebben we dan ook gezegd dat we toch wat meer bij de lokale mensen en misschien iets locals wilde eten, volgens hem was dat moeilijk want er was alleen rijst met curry te eten. Dit vonden wij een beetje raar want in de aziaatische landen waar wij waren geweest en hoe klein het dorp dan ook was, er is altijd wel iets te eten wat wij lusten. Maar goed wij kende Sri Lanka niet. Hierna onze koffers gedumpt en we gingen tempels bezoeken, we moesten ook nog een guide voor de tempels betalen en de entree. Hier zaten we volgens mij niet op te wachten maar goed we wilden wel weten of hij misschien iets anders te vertellen had en het kwam op ons over dat Sri Lanka iets specialer was als de rest van Azie, niet dus. Moe, afgepeigerd en niks nieuws gehoord en gezien kwamen we om 5 uur in het hotel aan. Ook dit was toch niet de bedoeling met een kind, Tijn had weinig bewegings vrijheid want de auto was spik en span met zelfs kranten op de grond en hij had ook nog eens te horen gekregen, toen wij even een pagode aan het bekijken waren, waar hij echt geen zin meer had, dat hij niet in de auto mocht spelen. Kun je dit van een kind verwachten die van 8 tot 5 in een auto moest zitten?

S'avonds toch ook maar even kenbaar gemaakt dat onze dag er zo niet uit hoeft te zien, en bij de tempels willen we geen gids meer. Op de volgende vraag die we stelden wat we morgen gingen doen kregen we te horen, hetzelfde als vandaag. De volgende dag weer 8 uur opgestaan en naar de olifanten rit gereden een half uurtje gereden wat een vermogen koste en daarna gaan lunchen weer in uitgestorven restaurant, want rijst met curry kon Ronald zijn darmen niet tegen, waren een beetje van slag. De restaurants die we aandeden waren ook niet de goedkoopste en s'middags wederom tempels hij maakte ons wel duidelijk dat hij al een gids had gereserveerd, pech dus dit wilde wij niet. Het liep niet echt lekker.

Wederom aangekomen in een leeg hotel, besloten om de volgende dag met onze chauffeur om tafel te gaan zitten. We wilden wat meer zien van het land en de cultuur van hedendaags. En geen ruines die vroeger ooit een tempel waren, waar alleen de fundering er nog maar van stond.

Na het ontbijt eerst even de Lionrock bekeken met zijn frescoes, geweldig een berg met meer als 400 trede's die je moest beklimmen en ik kan je zeggen ons mannetje heeft helemaal zelf gelopen terwijl hij af en toe best bang was, het was dan ook heel stijl naar boven en naar beneden. Zelfs Ronald wilde op de helft terug. Het is dan ook niet alleen dat het mooi was, danwel dat m'n mannen hebben doorgezet en ze trots zijn op zichzelf en dan vooral de kleine. Hij kan zeuren om de kleinste dingen maar als er iets uitdagend is voor ons 3 is hij altijd van de partij. Vervolgens door gereden naar Trincomale een beach resort met een mooi strand. Hier afgesproken dat we ons programma wilde doornemen, we wilden het wat verkorten want Sri Lanka kon ons weinig nieuws bieden. En misschien waren we ook wel een beetje reismoe zo op het einde. Dit doorgesproken met de chauffeur en hij zou s'avonds met een nieuw voorstel komen onze reis wilden we met 8 dagen inkorten en we wilden colombo zien, ondanks dat hij dit niet adviseerde omdat het te druk zou zijn.

Onder het genot van een Sri Lankaanse cognac met sodawater vertelde hij wat voor prijs hij wilde hebben dit lag nog niet eens dicht bij het bedrag wat wij in onze gedachten hadden en daarbij kwam ook dat we zelf een hotel moesten zoeken in Colombo. Terwijl wij de reis die we wilden maken betalen en nog eens 30% kostenderving wilde geven, vonden wij heel reeel. Het schijnt dat hij moe van ons werd en het gesprek afkapte met ik drop jullie in Kandy, ik doe toch niets goed. Gelukkig hadden we niet alles betaald maar wel teveel om ons na 3 dagen te laten droppen, we konden nog wel gebruik maken van het hotel in Kandy en even later kwam die met een voorstel of in Colombo zonder hotel. Ja, wat doe je dan. We konden ons gewoon niet voorstellen dat een chauffeur zegt ik drop jullie incl. kind in het midden van het land. We waren er klaar mee drop ons maar.

Na een fijne rit met een chauffeur die ineens niet meer netjes reed afgedropt in Kandy waar we een visum aan wilde vragen voor India, helaas duurde dit 5 tot 7 werkdagen. Onze chauffeur had gezegd dat het 1 dag zou duren, weer een leer momentje. Dit wilden we niet, misschien dat het in Colombo wat sneller zou gaan. We hebben wat van Kandy kunnen zien met een tuktuk en local food gegeten en natuurlijk hebben ze meer als rijst met curry. We vonden het ook weer heerlijk om zelf dingen te regelen. Na 2 nachten Kandy verder gereist naar Colombo om wederom visum aan te vragen. Dit was gisteren en ook hier duurt een visum 5 tot 7 werkdagen, wij hadden geen zin om in Sri Lanka te wachten, toch een beetje een nasmaak overgehouden en het is hier niet goedkoop.

Gisteren hebben we besloten om naar Dubai te vliegen en vandaag zijn we hier aangekomen. En we hebben ook besloten en geboekt om woensdag 29 juni a.s. naar huis te vliegen, wij zullen om8.45 landen in Amsterdam na precies 10 prachtige maanden, gaan we er een eind aan breien het was mooi. De volgende keer zal ik proberen iets meer erover te zeggen.

Morgen is Tijn jarig we hebben de kamer versierd en cadeautjes klaar liggen en zullen ook nog zeker gaan genieten van Dubai.

Tot snel.

Bali

Hallo Allemaal,

Zoals jullie misschien al gemerkt hebben lukt het niet zo goed om foto's te plaatsen op de weblog, we kunnen ze niet in één keer versturen zodat we alle foto's 1 voor 1 moeten versturen, kost wat tijd, en zullen jullie een mailtje kunnen ontvangen waar nog geen foto's aan gelinkt zijn, daar zijn we dan nog mee bezig.

We hadden een heerlijk all inclusive hotel geboekt (echte backpackers) op Bali en ja wat denken jullie dat wij hebben gedaan........................ niks dus 3x per dag naar het eten gesjokst een plons in het zwembad gedaan een massage tussendoor en ieder heeft er zijn hobby uitgevoerd, Tijn voor de TV, Ronald geslapen en ik gelezen. We hebben genoten. 6 nachten was dan ook voldoende.

Vanmorgen zijn we naar Kuala Lumpur gevlogen en morgenvroeg vliegen we naar Colombo Sri Lanka, waar we een auto met chauffeur hebben geboekt voor 3 weken.

Wat we daarna gaan doen weten we nog helemaal niet. We merken dat we steeds meer richting huis gaan en er ook steeds meer over nadenken wat we allemaal moeten doen als we naar Nederland gaan. Hoe beginnen we, waar gaan we naar toe. Het voelt echt als opnieuw beginnen en wij zien hier dan ook een enorme uitdaging in, het voelt dan ook dat we de reis hebben volbracht, we zouden ergens tussen de 9 en 12 maanden naar huis gaan en daar zitten we nu in. Ook Tijn heeft het steeds vaker over Nederland, natuurlijk ook omdat wij er veel overpraten maar zo te horen heeft hij ook zin om naar Nederland te gaan. En dan moet ik denken aan de tas van de vorige foto serie, deze tas wilden wij naar NL sturen en hij wilde ook naar NL, is dus in de tas gaan zitten en riep uit de tas 'zo ik ga'.

Zoals sommige van jullie weten is Tijn op 25 juni jarig, normaal geven we een feestje en ook dit jaar slaan we het niet over, jullie zijn dan ook allemaal van harte welkom in Sri Lanka! Enne omdat jullie iets langer moeten reizen als normaal, zullen wij een slaapplaats voor jullie verzorgen deze dag..............

Zo nu ga ik nog ff proberen om de foto's er nog op te zetten, mocht dit niet snel genoeg gaan doen we het later. De wekker gaat voor ons namelijk al om half 4 af. We lezen het wel.

Van Broome naar Darwin

Ons laatste gedeelte door Australie, in Broome zijn we een aantal nachten gebleven omdat dit een leuke relaxte plaats moest zijn. We zijn naar een prachtig strand geweest waar het zand wit was maar geen los zand omdat het iedere avond vloed was, dit begint s´middags al waardoor we iedere keer een stukje verder met onze handdoeken moesten gaan liggen. We hebben een beetje door Broome gereden en een park gevonden waar ze en een speeltuin en een waterspeeltuin hadden, dus Tijn lekker gespeeld en wij heerlijk gerelaxt in het park erom heen. We moeten zeggen dat Australie prachtige parken heeft met speeltoestellen, bbq, picknicktafels en veel groen.

Je merkt vanaf Broome dat het wat beter werd er is meer te zien en er zijn meerdere bochten in de weg en wat meer groen een welkome afwisseling voor ons. We kwamen ook branden tegen, de eerste keer dat wij ze tegenkwamen wisten we niet zo goed wat we moesten doen, je hoort regelmatig dat er enorme branden zijn in Australie, moet je dit melden of wisten ze het al. Niet dat het dadelijk zo is dat alles afbrand en wij er gewoon aan voorbij zijn gereden, nou daar reden we dan natuurlijk geen mens te bekennen op deze wegen, telefoon had geen bereik, wat doen we doorrijden dan maar. Het zat ons toch niet lekker, maar wat moesten we dan. Gelukkig dat we een tig km verder iemand zagen staan die aan het werk was en volgens mij het onderhoud van de berm aan het doen was, dus wij gestopt en gevraagd of hij wist dat er km terug een brand was, ja dat wist die en vertelde ons dat er regelmatig branden zijn en dat ze ook vanzelf weer uitgingen en weer oplaaien dit was schijnbaar de normaalste zaak, waar hebben wij ons druk overgemaakt. En dit was ook zo op de weg naar naar Darwin hebben we dan ook meerdere keren branden gezien en zelfs dat ze de bermen gewoon zelf wegbranden.

In Derby hebben we over een wharf gereden met mooie uitzichten en de Boab Prison Tree bezocht waar vroeger de gevangen Aboriginals samen werden gebracht om als slaven te werken. We wilden naar ook een boottocht maken door Geike Gorge een narional park, was het niet dat de eerstvolgende boottocht om 3 uur s´middags ging en het was pas 12 uur, helaas zouden we hier geen krokodillen zien, maar je kon wel een kleine wandeling maken waar je ze kon spotten, helaas hebben wij ze niet gespot.

Op een camping in Timber Creek waren er wel verswater krokodillen die ze voerde dus hebben wij ze nog wel gezien en gevoerd. Tijn vond het helemaal niks toen ze onder ons zwommen en zette het op een schreeuwen, we stonden op een brug, dus maar snel van de brug gegaan.
We hebben door het Kakadu National Park gereden waar veel kleine kangaroe´s tegen kwamen vandaar doorgereden naar het Litchfield National Park waar we hebben geslapen vlakbij de Wangi Falls, waar Tijn s´avonds vroeg of ze die waterval uitzetten als hij ging slapen anders kon hij niet slapen, natuurlijk Tijn voor jou wel. Normaal kon je hier ook zwemmen maar helaas er waren hier zoutwater krokodillen die waren gevaarlijk. Je hebt hier vers en zoutwater krokodillen, de verswater zijn niet gevaarlijk en de zoutwater wel. We moesten er toch niet aan denken dat als je aan het zwemmen bent één van de twee tegen te komen. Iets verderop in het park Buley Rockhole hadden ze nog een waterval met verschillende kleine poeltjes waar je wel kon zwemmen, dit dan ook heerlijk gedaan. De rest van het park ook bekeken een erg mooi park waar ook nog eens van alles te zien is, buiten het wandelen in het park.

Na meer dan 6000 km gereden te hebben waren we weer in Darwin daar waar ons Australie en Nieuw Zeeland avontuur is begonnen, inmiddels alweer drie en een halve maand geleden, het was zeker de moeite waard!

Hierna stond erop ons lijstje Seychellen dit slaan we over omdat het te lang vliegen is en hebben we besloten om een korte vakantie op Bali te houden.

Van Perth naar Broome

Onze laatste campervan reis is begonnen van Perth op weg gegaan naar Geraldton, dit zou onze eerste stop worden. Onderweg nog gestopt om de Pinnacles te zien, dit zijn limestone pilaren die uit de dessert zijn ontstaan. Heel mooi om te zien maar zodra we uitstapten hadden we vliegen op ons zitten en echt van die vliegen die op je gezicht gaan zitten o, zo irritant. Eerst dachten we nog dat we een douche nodig hadden, maar iedereen die we tegenkwamen was om zich heen aan het slaan. Je moest zelfs eerst jezelf ontvliegen voordat je de camper weer inging. Ik dacht even dat we in Afrika waren beland. Daarna weer doorgereden, helaas haalden we Geraldton niet en zijn we gestopt een plaatsje ervoor Dongara.

De volgende morgen een korte rit naar Geraldton een camping aan zee met strand, helaas kon je niet op het strand liggen want het was een ongerept stukje strand. Tijn heeft toen maar in de speeltuin gespeeld en met de sproeiers die aan stonden om het gras te bevochtigen. En tegen de avond heeft hij nog leren schoppen tegen een rugbybal, de sport van hier.

Je rijdt hier echt van plaats naar plaats en geen kleine stukjes de tomtom zegt hier gerust tegen je 390 km rechtdoor rijden, je komt dan ook niks tegen geen stoplichten, rotondes of drempels het is gewoon stug doorrijden en niet veel te zien de omgeving is hier dor. Ze hebben hier wel roadtrains een vrachtwagen met 3 opleggers erachter, deze zijn dus ongeveer 50 meter lang. Ronald vind deze geweldig en zo probeerde wij ze maar, al rijdend op de foto te krijgen. Ronald moest zeggen of er één aankwam en ik zat in de aanslag met de camara. Het was een grappig spelletje en ik was natuurlijk altijd te laat.

Dit was op weg naar Monkey Mia bekend om het voederen van dolfijnen. S´morgens heel vroeg opgestaan want we moesten dit natuurlijk zien om half 8 stonden we gewassen en gestreken aan het strand het regende deze dag, maar na een paar minuutjes zagen we de dolfijnen wel 5, helaas alleen de vinnen want we moesten op een afstand wachten. Na 5 minuten gingen de dolfijnen weer weg en ze waren niet van plan om terug te komen. Dus toen de voeders kwamen waren hun weg en moesten we wachten tot ze weer terug kwamen. We hebben tot 9 uur gewacht en helaas kwamen ze niet terug. We wilden weer verder, want we hadden een lange rit voor de boeg naar Carnarvon. Hier aangekomen wilde Ronald de slang van de kraan aansluiten, brak de hele kraan af het water gutste eruit net als een fontein. Verhuist naar een andere plek en gewacht tot we weer water hadden.

Nu een klein stukje rijden een rit van 3 uur naar Coral Bay, het was druk hier. Gelukkig konden we een plekje vinden en op naar de zee, toen het heel hard begon te regenen. Tijn heeft toen maar in de regen en plassen gespeeld, het kind heeft iets met water. Toen op weg naar Exmouth, waar we Cape Range een national park zouden bezoeken, we wilden hier overnachten alleen er was geen plaats meer dan maar erdoor heen rijden bij de vuurtoren had je een prachtig uitzicht over het gebied en even iets verder op had je Tuquoise bay prachtig helder water waar je de vissen zelfs zonder snorkel kon zien, hier dan ook heerlijk gezwommen en op het strand gelegen.

We hebben de zonsopgang bekeken in Point Samson en we kregen de mogelijkheid om de maan op komst te zien in Port Hedland. We kwamen namelijk mensen uit Aalten tegen die wel even op Tijn wilden passen. Dit was heel bijzonder om te zien en natuurlijk s´avonds met z´n 2 even eruit, dit was heel lang geleden. Op de camping van eighty mile beach had iemand een haai gevangen, dus gingen we even kijken hij lag in 3 stukken achter in de auto. En toen we daar stonden te kijken boden de mensen ons verse vis aan versere vis hadden we nog nooit gehad, s´middags gevangen en s´avonds op de bbq heerlijk.

We merken aan Tijn dat taal steeds belangrijker wordt bij het spelen met andere kinderen, het contact leggen gaat moeilijker. 1 op 1 gaat het nog wel, maar meerdere kinderen bij elkaar is moeilijk. Tijn vind nu de oudere kinderen leuker, hij heeft hier dan ook een nederlands/australisch jongentje van 6 leren kennen, waar hij heel wat tijd mee heeft doorgebracht en toen we verder moesten heeft hij enorm gehuilld. Het leuke om te horen is dat Tijn aardig goed begrijpt wat er tegen hem gezegd wordt in het engels en ook terug kan praten.

Brisbane en Perth

Aangekomen in Brisbane moesten we nog op zoek naar een hotel, ik had al een paar avonden op internet gezocht naar een betaalbare kamer en niet gevonden en in sommige hostels waren geen kinderen toegestaan of je zat km uit de stad, dit was niet de bedoeling. Dan maar ter plaatse zoeken en gevonden 150 australische dollars voor een 3 persoonskamer een koopje vergeleken met de rest.........pff, daar gaat ons budget.

In Brisbane hebben we heerlijk geslenterd door de stad en de parken en natuurlijk speciaal voor Matty (een vriend) een biertje gedronken in het Victory hotel, waar we op zoek wilden naar 2 mensen die Matty 15 jaar geleden had ontmoet en die nog steeds daar aan de bar zouden moeten zitten.Vol goede moet op zoek naar deze bar en gevonden, was niet zo moeilijk. Maar toen..... het bleek een hele grote dancing te zijn met verschillende bars en kinderen onder de 18 waren eigenlijk niet toegestaan. Tijn vloog meteen naar de gokautomaten, het waren mooie lichtjes. Helaas voor hem was hij net iets te jong daarvoor. Wij waren daar vroeg in de middag en daarom deden ze niet heel moeilijk en meteen maar gevraagd of het personeel deze heren kon in de eerste bar niet en de tweede bar ook niet. Ja Mat, had je nou echt gedacht dat deze heren nog aan de bar zouden zitten......? We hebben ons een heerlijk biertje gedronken op jou (en de rekening volgt snel). We vonden het wel leuk om een paar mannen te zoeken die we totaal niet konden. Helaas konden we s'avonds niet terug omdat we natuurlijk Tijn hebben, anders hadden we ze misschien wel gevonden.

Na 3 dagen Brisbane zijn we doorgereisd naar Perth, waar we onze laatste camper op konden halen. Na een controle inmiddels zijn we een expert in het nakijken van de camper zijn we door gereden naar een oud collega van mij uit Oostenrijk (doorman Dave). Aangkomen bij hem was het een leuk weerzien, hij wilde ons tot in de puntjes verwennen en dat is gelukt. Na ons heerlijk te hebben gedoucht zijn we naar een strand gereden waar we heerlijk Fish and Chips hebben gegeten. Daarna is Dave samen met Tijn nog een ijsje gaan halen, Tijn vond Dave helemaal geweldig. Na het eten moest Tijn naar bed want het was al vrij laat toen we aankwamen, hij vroeg ons waar we wilden slapen in een bed of de camper, dit was voor ons niet zo moeilijk, nog een paar dagen in bed heerlijk. Dit moest dan wel bij zijn ouders die hadden een gedeelte van hun huis toch niet in gebruik, nou goed. Hij vertelde ons dat dit om de hoek was en wij maar achter hem aan moesten rijden, bleek het 15km verder te zijn, dit vinden aussie's waarschijnlijk om de hoek. Hier aangekomen hadden wij een eigen kamer en badkamer en was er voor Tijn een eigen kamer met een boel speelgoed en een bedje, hier wilde hij wel slapen. Dit hadden wij niet verwacht dat hij na zoveel maanden bij ons te hebben geslapen gewoon alleen in een kamertje wilde liggen. We legden hem op bed en was zo vertrokken. Dit ook omdat we tijdverschil hebben, de klok vooruitzetten was geen probleem, maar terugzetten is toch net iets anders. Tijn vond dan ook dat hij om 4 uur s'nachts gitaar kon spelen en kon zingen, want hij was wakker. Gelukkig hadden de ouders niks gehoord.

Na heerlijk te hebben geslapen, stond ons ontbijt ook klaar en na het ontbijt heeft de vader van Dave ons Perth laten zien. De moeder, Dave en Tanja moesten werken en de vader was met pensioen. Tot deze dag want hij werd ineens gids, hij heeft ons meegenomen naar Kings Park, Fremantale, de haven, het centrum en heeft ook nog met ons boodschappen gedaan voor de camper. Wij zelf hadden natuurlijk nooit zoveel plaatsen kunnen zien in één dag en hebben genoten. S'avonds had Dave voor ons een heerlijke bbq en met een zak vol cadeau's die we ook nog kregen hebben we afscheid genomen van een oud collega van mij, waarvan ik blij ben dat ik hem na 11 jaar weer heb ontmoet. Deze mensen hebben ons zo verwend, dit zullen wij ons leven lang niet vergeten en hoe gastvrij deze mensen waren, hier nemen we zeker een stukje van mee in ons leven.

Laatste deel zuidereiland Nieuw Zeeland

De weg van Wanaka naar Queenstown was geweldig, ja wat kan ik er nog meer van vertellen als dat ik al gedaan heb. Het blijft allemaal prachtige natuur, waar je bij iedere bocht die je neemt wel foto´s kunt maken en wil maken, helaas is dit niet mogelijk en hebben we beperkt de tijd. Ook Queenstown is een heerlijk relaxte stad waar je je goed kunt vermaken met wandelen eten en een kapper bezoek wat wij hebben gedaan.

Oh ja wij hopen dat iedereen heerlijke paasdagen hebben gehad en een goed koninginnedag. Wij hebben met pasen chocolade eitjes voor Tijn verstopt in de camper, hij was natuurlijk snel klaar met zoeken, de camper is niet zo groot, maar voor hem was het leuk en daar gaat het om. Hij wilde alle eitjes wel op eten s´morgens om 7 uur. Op 1e paasdag mogen ze hier geen alcohol verkopen, wisten wij veel. Gingen heerlijk op een leuk terrasje zitten en bestelde ons een wijntje en appelsap. Appelsap konden ze wel schenken maar wijn daar moesten we ook eten bij bestellen. Je kon geen een gerecht bestellen wilde je 2 alcoholische consumpties dan moest je ook 2 menu´s bestellen. Dit was een beetje te veel het goede, dus op gestaan en dan toen maar naar de ijsco/chocolade boer gelopen voor een heerlijke warme chocolademelk. S´avonds een heerlijke vis schotel gegeten en natuurlijk een heerlijke fles wijn genuttigd.

van hieruit naar Te Anau gereden, waar we van daaruit weer naar Milford Sound hebben gereden een prachtige route naar de fjorden. Onderweg nog gestopt voor de Chasm Watervallen en Miror Lake en nog wat prachtige natuur. Hier kon je een boottocht maken, maar wij hadden gehoord dat Doubtful Sound nog mooier moest zijn. Hier hadden we dus onze zinnen op gezet, helaas was deze boottocht een stuk duurder omdat we niet in een shareroom mochten slapen en dat we in eerste instantie een doubleroom en 1 shareroom moesten boeken, hebben we gewacht met boeken tot de laatste dag. En ja hoor op de laatste dag mochten we uiteindelijk met z´n drieen in een doubleroom met campingbedje voor Tijn slapen en hoefde we Tijn niet eens te betalen. Het was een prachtige ervaring en het eten was overweldigend. Je kon ook een boottocht maken of te kano gaan, we hebben gekozen voor de boot dit moest voor Tijn en Ronald had helemaal geen behoefte om met de kano te gaan, maar ik heb nog steeds spijt dat ik niet met de kano ben gegaan, dus ik moet misschien nog wel een keer terug.

We kwamen de volgende dag om 12 uur aan in Manapouri, waar de camper heeft overnacht en zijn we door gereden naar Dunedin. Hier kwamen we een australisch stel tegen die we ook hadden ontmoet in Australie zelf, zij hadden ook kindje die Tijn ook kende en ze pakten de draad weer op waar ze geeindigd waren. Het mooie van alles is dat de oma van het kindje nu even voor een paar dagen met hun meereisde en de kinderen aan de hand nam en ze overal mee naar toe nam. Deze mensen zijn we verder in Lake Tekapo ook weer tegen gekomen, dus was het weer gezellig. En wat bleek nou Ronald makelaar en zij Jody ook makelaar en allebei gestopt ( hun hadden 2 jaar uitgetrokken om te kijken waar ze wilden wonen en wat ze wilden doen), zij hadden dus nog wel het één en ander te kletsen.

Onderweg naar Lake Tekapo zijn we nog even gestopt om pinquins te zien, helaas kun je deze zien als de zon ondergaat en ja daar hadden we nou ff geen tijd voor, maar ze hadden in het reservaat nog 4 pinquins die niet naar buiten zijn gegaan, dus deze maar ff bezocht. Wederom geweldig om te zien. Het is overgens streng verboden om foto´s te maken. Dus wil je ze in het wild zien moet je ff zelf komen kijken, geweldig om ze op straat te zien lopen. Het meer van Lake Tekapo is ook zo prachtig om te zien.

Van Lake Tekapo zijn we naar Kaikoura gegaan hier kun je walvis spotten. We hadden dit graag gewild was het niet dat het en teveel koste en dat de kaptein kon besluiten als de zee te wild was dat leeftijd van de kinderen omhoog kon gaan en Tijn dan niet mee kon. Dus maar ff het stadje bekeken en op naar Hamner Springs waar 2 dagen heerlijk in warm waterbaden hebben gelegen.

De laatste nacht hebben we in Christchurch doorgebracht en hebben we niks gedaan, dit vooral ivm de aardbeving van febr. het opruimen is nog steeds in volle gang en we wilden geen ramp toeristen zijn. We moesten ook hier weer de camper leeg ruimen en een extra tas kopen om ons spul weer mee te krijgen.

Ik kan niet anders zeggen dan dat we genoten hebben van Nieuw Zeeland en dat een maand eigenlijk te kort was, dus moeten we nog een keer terug.

We willen Bernard en Jenni wederom bedanken voor de fotoruimte. En bij deze willen we ook zeggen dat we geen fotoruimte meer nodig hebben, we hebben nog heel wat staan. Zo meteen moeten we nog langer weg blijven omdat we nog zoveel fotoruimte hebben. En dat willen we wel, maar dan moeten we sponsors hebben, mocht iemand zich aangesproken voelen, laat het ons weten.

En ja mensen de vraag van velen van jullie, wanneer komen jullie naar Nederland of blijven jullie daar ergens. We komen naar huis, maar nog steeds is het onduidelijk voor onszelf wanneer, we hebben altijd gezegd ergens tussen de 9 en 12 maanden en dit is ook onze leidraad al kunnen we nu wel zeggen dat het eerder dichter bij de 12 maanden komt dan bij 9 maanden.

1ste deel Zuidereiland Nieuw Zeeland

Aangekomen in Picton meteen doorgereden naar Nelson, de camper moest hier nog gemaakt worden, dit door prachtige wijngebieden die wij natuurlijk nu allemaal aan het proberen zijn, nou ja allemaal.... dan kunnen we niet meer rijden, maar zeker wel veel. Nog even boodschappen gedaan en naar de camping.

De volgende dag naar Collingwood gereden, het regende pijipestelen en we wilden de dag daarna nog naar het noordelijkste puntje van het zuidereiland. Aangekomen in Collingwood toch maar eerst gaan vragen wat de voorzichten waren qua weer. Het zou opklaren, maar garantie´s konden ze ons niet geven nee, dat snapten we nog wel. De weg naar hiernaar toe was prachtig ondanks de regen, door bergen en vanuit de bergen kon je ook nog eens de zee zien. En je komt langs het Abel Tasman nationaal park. Toch maar besloten om in Collingwood te blijven en te zien wat het weer zou doen. Nou en op het moment dat we onze camper op z´n plaats hadden staan, stopte het met regenen en begon de zon te schijnen. We hebben s´middags dan ook een heerlijke strandwandeling gemaakt en het dorpje verkent, het was een idyllisch dorpje

Op naar Cape Farewell het noordelijkste punt, die je na een hobbelige weg en lopend door een schapenwei, kon bereiken. Het uitzicht was wederom prachtig. Doorgereden naar de zandduinen, die toch wel iets moeilijker te bereiken waren. Het was een wandeling van 20 minuten door hele hoge bergen waar een smal pad door liep waar je op kon lopen. Tijn moest natuurlijk zelf lopen en handje geven was aardig moeilijk of je liep tegen een berg op of je liep bijna naast de berg en ook nog eens met regen, het was niet geheel ongevaarlijk, maar ons kind heeft zich kranig gedragen. We hebben liedjes gezongen en veel gepraat over wat hij van thuis nog wist en af toe moesten we hem helpen herinneren, maar het viel me niet tegen wat hij nog wist. Daar als verzopen katten aangekomen was het nog mooier dan we ons ooit hadden voorgesteld. En natuurlijk moesten we deze weg ook weer terug. Ondanks de regen en de lange weg voor Tijn was dit een voor ons drie een geluksmoment. Na deze rit hebben we ons snel omgekleed naar droge kleren en heb ik op de parkeerplaats spaghetti gemaakt heerlijk warm na zoveel kou. Hierna zijn we naar het Abel Tasman Nationaalpark gereden en hebben we hier in het park geslapen.

En wat was het koud, we hadden natuurlijk geen stroom, dus heerlijk verwarming aan zat er niet aan. De ochtend was prachtig! We hadden ons snel aangekleed een kop koffie, thee en warme melk gemaakt en op naar het strand, deze lag via een smal pad van ons vandaan. Dit strand heet Golden Beach, hier hebben we dan ook ons brood gehaald en ook weer met een prachtig uitzicht op een boomstam opgegeten. Hoezo geweldig?. Nog even het memorial bezocht en verder gereden.

Naar Murchison waar we de langste swingbridge van staalkabels van het land over wilden gaan, eerst met z'n drieen geprobeerd dit vonden wij maar niks en Tijn vond het toch echt niet leuk, dus ik dan maar alleen erover en toen ik terug kwam wilde Ronald toch ook. Uiteraard nog vele malen gestopt om foto's te maken. Het is hier zo prachtig dat het te veel is om op te noemen. Geen dag is hier het zelfde, maar ook geen bocht is hier hetzelfde. Je zit hier alleen maar oh ah te roepen. Zo mooi.

Na weer een heerlijk nachtje met kachel, doorgereden naar Greymouth onze route kan iedere nog wijzigen, we willen hier zoveel zien in zo'n korte tijd dat we wel eens vergeten dat Tijn het niet leuk vind om altijd zo lang in de auto te zitten. Dus maar naar Greymouth in plaats van Hamner Springs. Weer een geweldige camping voor Tijn met adventure playground. Hier een openluchtmuseum bezocht Shantytown waar nog oorspronkelijke gebouwen van het verleden staan en hier naartoe verhuist zijn. Hier kon je nog met een oude stoomlocomotief rijden en goudzoeken en ja, we hebben goud gevonden en nee, we zijn niet er niet rijk van geworden.

Van hieruit doorgereden naar Franz Jozef Glacier, hier zijn de gletchers. Je kunt flinke wandeltochten maken, maar je kunt ook een helikoptervlucht maken met een spectaculaire sneeuw- landing op de gletcher. Om nou met Tijn te gaan wandelen zagen we niet zo zitten, dus maar een helikoptervlucht geboekt. We zaten met z'n zevenen en een piloot in de heli en hebben Franz Jozef glacier, fox glacier en mt cook de hoogste berg van Nieuw Zeeland gezien, maar denk je nou dat ik weet welke wie en wat is, nee. Maar het is prachtig om te zien en op boven op de gletcher te staan. Hierna nog even koffie gedronken met een ander nederlands stel en wat bleek nou dat ik samen met z'n oom ( Posti) in Oostenrijk had gewerkt, zo zie je maar de wereld is klein. Nog even wat Nederlandse boeken gewisseld, dit doe je dus heel veel, boeken wisselen en tijdschriften krijgen van nederlanders die nog niet zo lang weg zijn uit NL, waar Ronald en ik erg blij mee zijn, maar ook Tijn heeft weer nieuwe boeken gekregen in het NL. En daarna hebben we een privé spa gehuurd om hier heerlijk met z'n drieen te kunnen vertoefen, we kwamen helemaal dampend eruit.

Van Franz Josef zijn we door gereden naar Wanaka en morgen gaan we door naar Queenstown.